O Lucjanie Brychczym

Pochodzi ze Śląska i pierwsze kroki piłkarskie stawiał w klubie Pogoń Nowy Bytom, następnie przeniósł się do klubów gliwickich – ŁTS Łabędy (1948-1953) i Piasta. W 1954 – w związku ze służbą wojskową – przeniósł się do warszawskiej Legii i pozostał wierny klubowi do końca kariery zawodniczej, a także przez kolejne dziesięciolecia jako trener. Dziś jest wymieniany wśród największych legend warszawskiego klubu, cieszy się ogromną popularnością i szacunkiem wśród kibiców. Wraz z Legią zdobył cztery tytuły mistrza Polski (1955, 1956, 1969, 1970), również cztery razy zdobywał Puchar Polski (1955, 1956, 1964, 1966). Przez lata Brychczy – grając jako napastnik lub pomocnik – był najlepszym strzelcem Legii w rozgrywkach ligowych, a w latach 1957, 1964 i 1965 królem strzelców ligi polskiej. Występował w Legii przez 19 sezonów, zaliczył 368 meczów ligowych, w których zdobył 182 bramki; należy do niego klubowy rekord długowieczności – pierwszy i ostatni mecz w barwach Legii dzieliło 17 lat i 170 dni. Jest także najstarszym w historii Legii graczem ligowym (poza bramkarzami) – w dniu ostatniego meczu miał 37 lat i 161 dni – oraz strzelcem bramki w lidze – 37 lat i 88 dni. Jako piłkarz Legii Brychczy zaliczył także półfinał Europejskiego Pucharu Mistrzów Krajowych.

Dane personalne

Data urodzenia: 13.06.1934, Nowy Bytom
Narodowość: Polska
Wzrost i waga: 166 cm / 60 kg
Przebieg kariery:
do 1948 Pogoń Nowy Bytom
1948-53 ŁTS Łabędy Gliwice
1954 Piast Gliwice
1954-72 Legia Warszawa

Absolutny rekordzista w barwach Legii, w ciągu 19 sezonów zdobył 182 gole w 368 meczach, od 1954 nieprzerwanie związany z klubem, symbol Legii, jej legenda i członek Galerii Sław klubu

Debiut w Legii: 12.09.1954 (Ruch Chorzów - Legia Warszawa)
Ostatni mecz Legii: 12.03.1972 (Śląsk Wrocław - Legia Warszawa)